Стварэнне Літоуска-Беларусскай ССР

Фактычнае аб’яднанне дзвюх рэспублік у адзіную ЛІТОЎСКА-БЕЛАРУССКУЮ ССР адбылося 27 лютага 1919 г. на сумесным пасяджэнні ЦВК абедзвюх савецкіх рэспублік.
У склад тэрыторыі Літбел увайшлі Мінская, Гродзенская, Віленская, Ковенская і частка Сувалскай губерні з насельніцтвам больш за 4 млн чалавек.

Старшыней аб’яднанага ЦВК Літбел быў абраны Ю. Г. Цыхоўскі
СНК, у якім не было беларусаў, узначаліў У. С. Міцкевічус-Капсукас.

Вядучая роля належала Камуністычнай партыі (бальшавікоў) Літвы і Беларусі (створана ў сакавіку 1919), дазвалялася дзейнасць камуністычных і рабочых партый і груп, якія прадстаўлялі яўрэйскае і польскае насельніцтва.

У сувязі з набліжэннем польскіх войскаў да Вільні 8 красавіка рэспубліка была аб'яўлена на ваенным становішчы. 19 красавіка быў створаны Савет абароны.

Новая рэспубліка праіснавала нядоўга. 13 ліпеня 1919 у Мінску на нарадзе кіруючых работніках Літоўска-Беларускай ССР Сталін абвясціў рашэнне ЦК РКП (Б) аб ліквідацыі Літбел і перадачы улады люцыйнаму камітэту.

Фактычна рэспубліка перастала існаваць увосень 1919