Насустрач 70-годдзю Вялікай Перамогі. Вялікая Айчынная ў біяграфіі прафесара М.Я.Цікоцкага

Хоць нашу ласку і пашану
Ім аддаем усю спаўна,
Усё меней, меней ветэранаў.
Нанова краваточаць раны ─
Да іх вяртаецца вайна.
І чым далей той момант векапомны,
Калі мы выйшлі з танкаў і траншэй,
Той дзень, дзень Перамогі, сонцам поўны
Узносіцца ўсё велічней, цудоўней.
І сэрцу ўсё бліжэй і даражэй.
Г. Кляўко

першы загадчык кафедры стылістыкі і літаратурнага рэдагавання,
слынны вучоны,
Заслужаны работнік адукацыі Рэспублікі Беларусь,
доктар філалагічных навук,
прафесар,
ветэран Вялікай Айчыннай вайны
Мiхась Яўгенавiч Цiкоцкi –

Германія, 1945 год. На трафейным BMW

г. Блюмаў. Аўстрыя. 1945 г.

1945 г.

Каб ніколі, Каб ніколі
Не спазналі мы ваеннай долі,
Хай гараць, як зоркі ў вышыні,
Перамогі вечныя агні.
А. Грачанікаў

Пяцідзясятыя… Гады аспірантуры

З аднакласнікам Львом Красільнікавым (пачатак 50-х гг.)

Разам з сябрамі і калегамі.
Пачатак 60-х гг.

Падчас дэманстрацыі 7 лістапада.
На здымку – С. М. Грабчыкаў, М. Я. Цікоцкі, Н. А. Сніцарава, В.А. Пыжкоў, С. В. Говін, А. І. Раковіч, Б. В. Стральцоў і інш.
(60-я гг.)

На аматарскіх кіназдымках
(Бярэзінскі запаведнік, верасень 1962 г.)

М.Я.Цікоцкі – загадчык кафедры тэорыі і практыкі савецкага друку. 1968 г.

Міхась Яўгенавіч з
Нінай Аляксандраўнай Сніцаравай.
Сярэдзіна 60-х гг.

Сустрэча выкладчыкаў факультэта журналістыкі
з журналістамі газеты “Звязда”

30-гадовы юбілей Перамогі
над фашыстамі

З былымі аднапалчанамі ў Кабардзіна-Балкарыі. Канец 80-х гг.

Помнім боль і страты свае
Памяць шуміць, як чароты.
О, як нам вас не стае ─
Кожны чацвёрты…
А.Вярцінскі
*

Прайсці мы шмат з табой змаглі,
Ішлі праз полымя і дым мы,
Каб болей людзі на зямлі
Не паміралі маладымі.

Душой прыкіпеў
да акварэлі…
Акварэлі
Міхася Яўгенавіча Цікоцкага

Кафедральны сабор

Ваенныя могілкі.
Царква Аляксандра Неўскага

Крыжоўка. Бярозавы гай

Стары горад

Мінск. Усходні раён

На беразе Свіслачы

Руза. 18.07.1962 г.

Паланга. 24.07.1963 г. Пляж. Вусце Ранжэ.

Бярэзіна пад Барысавам. 31.05.1964 г.