Традыцыі, якія нас яднаюць. Пасха

Вялікдзень - гэта светлае свята ўваскрэсення Хрыста. Свята прыйшло на Русь з Візантыі разам з хрышчэннем у канцы X стагоддзя. З тых часоў па сенняшні дзень шырока, прыгожа і ўрачыста адзначаюць гэтае хрысціянскае свята.

Пасля службы мы кажам адзін аднаму «Хрыстос уваскрос!», дорым велікодныя яйкі і кулічы, сімвалізуючыя ўваскрашэнне Госпада. Гэты звычай ўвасабляе тую даніну, якую ўсе вернікі аддаюць Усявышняму за ўсё, што ён зрабіў для людзей і за тыя ахвяры, якія перанес дзеля нас.

C тых самых часоў на свята пячэцца пасха, як сімвал хлеба, які еў Ісус са сваімі вучнямі. І па сенняшні дзень гэта радасная падзея святкуецца, і яе звычаі і традыцыі перадаюцца з пакалення ў пакаленне. Гісторыя гэтага светлага свята захоўваецца стагоддзямі, яе трэба памятаць і шанаваць.

НЕ ПАВЕРЫЎ ІМПЕРАТАР І ЗАЯВІЎ, ШТО Ў ГЭТА ТАК ЖА ЦЯЖКА ПАВЕРЫЦЬ, ЯК І Ў ТОЕ, ШТО ГЭТА БЕЛАЕ ЯЙКА МОЖА СТАЦЬ ЧЫРВОНЫМ. ПАКУЛЬ ЁН ГЭТА КАЗАЎ, НА ВАЧАХ У ЗДЗІЎЛЕНЫХ ЛЮДЗЕЙ БЕЛАЕ ЯЙКА ЗМЯНІЛА КОЛЕР НА ЯРКА-ЧЫРВОНЫ. З ТЫХ ЧАСОЎ У ПАМЯЦЬ АБ ГЭТАЙ ПАДЗЕІ, МЫ І ФАРБАВАЛІ ЯЙКІ.
Чаму мы фарбуем яйкі на Пасху?
Згодна паданню менавіта Марыя Магдалена пасля ўваскрашэння Ісуса адправілася у Рым і паднесла імператару Тыберыю простае яйка. Выбрала яна яйка з сэнсам. Яйка заўседы было сімвалам жыцця. Магдалена сказала пры гэтым "Хрыстос уваскрос!".

Нароўні з натуральнымі (курынымі, лебядзінымі, гусінымі, галубінымі) фарбаванымі яйкамі былі драўляныя і касцяныя, разныя і размаляваныя. Своеасаблівым эталонам для памеру яек з дрэва, косці, фарфору, шкла, каменя быў памер яек натуральных.

Куліч займае важнае месца ў велікодным рытуале. Ён сімвалізуе памяць пра тое, што Ісус Хрыстос пасля Уваскрэсення смакаваў ежу разам з апосталамі. Сёння практычна кожная сям'я пячэ або купляе гатовыя кулічы

Да Вялікадня рыхтуюцца загадзя. Тыдзень да свята называюць Вербным. Нядзеля - Вербнай - гэта дзень урачыстага ўезду Ісуса ў Ерусалім, калі людзі высцілалі дарогу зялёнымі галінамі. Галінкі вербы - гэта знак перамогі жыцця над смерцю.

У праваслаўных славян існавала мноства звычаяў, рытуалаў, прымеркаваных да дзён Вялікага тыдня. Так, Вялікі чацвер традыцыйна называюць «чыстым». З даўніх часоў праваслаўныя лічылі сваім абавязкам ў Чысты чацвер навесці парадак не толькі ў душы, але і ў доме, каб адсвяткаваць Светлае Уваскрэсенне пры поўным парадзе, у чысціні і прыгажосці, добрым настроі і з бадзёрасцю духу.

Святкаваанне Пасхі пачынаецца з удзелу ў велікодным багаслужэнні. Яно цалкам асаблівае і адрозніваецца ад звычайных царкоўных службаў, вельмі «лёгкае» і радаснае. У храмах велікодная служба пачынаецца роўна ў поўнач, але лепш прыйсці ў храм загадзя, каб не апынуцца за яго парогам - большасць цэркваў у пасхальную ноч перапоўненыя.

Пасхальныя звычаі.
На працягу сарака дзён Вялікадня, а асабліва на першым тыдні - самай урачыстай - ходзяць адзін да аднаго ў госці, дораць фарбаваныя яйкі і кулічы, гуляюць у велікодныя гульні. Асаблівай папулярнасцю ў дзяцей карысталася гульня «Катанне яек».

Даўней немагчыма было ўявіць святкаванне Вялікадня без арэляў. Ва ўсіх дварах загадзя ўсталёўваліся слупы, навешваліся вяроўкі, мацаваліся дошкі - ўзводзіліся грамадскія арэлі.

На працягу велікоднага тыдня ва ўсіх храмах дазваляецца любому жадаючаму званіць, таму адусюль гучыць бесперапынны радасны перазвон, падтрымліваючы святочны настрой.

Дні святкавання не павінны праходзіць толькі ў бестурботнай весялосці. Раней для хрысціян Пасха была часам асаблівага подзвігу дабрачыннасці, наведвання багадзельняў, бальніц і турмаў, куды людзі з прывітаннем «Хрыстос уваскрос!» прыносілі ахвяраванні.