Konwojowanie. Prowadzenie dokumentacji związanej z konwojem

1.Prowadzenie dokumentacji związanej z konwojem

Umowa o świadczeniu usług konwojowych
Umowa o świadczeniu usług konwojowych jest w swej istocie umową zleceniem w świetle przepisów kodeksu cywilnego. Zawiera się ją między zleceniodawcą a zleceniobiorcą. Najczęściej określa się w niej:
a) zakres usług oraz obowiązki zleceniobiorcy,
b) zobowiązania zleceniodawcy,
c) czas trwania umowy i warunki wypowiedzenia,
d) zasady fakturowania i warunki płatności za usługę,
e) zasady zmiany umów i rozstrzygania sporów,
f) postanowienie końcowe

Instrukcja konwojowania
Instrukcja konwojowania podstawowy dokument, w którym zasady ogólne i taktyczne w zakresie konwojowania są skonkretyzowane i szczegółowo określają sposób realizacji konkretnego konwoju uwzględniając jego specyficzne uwarunkowania. Zawiera ona w szczególności :
a) ogólne warunki wykonywania konwoju,
b) obowiązki organizatora konwoju,
c) obowiązki dowódcy konwoju,
d) obowiązki konwojentów,
e) obowiązki innych osób wchodzących w skład konwoju,
f) skład i wyposażenia konwoju w związku z charakterem konwojowanego mienia
g) algorytmy określające postępowanie członków konwoju w sytuacjach zagrożenia,
h) określenie systemu łączności,
i)sposób dokumentowania czynności.

Książka konwojów
W książce konwojów wpisuje się kolejno wykonywane konwoje. Zawiera ona w szczególności:
a) liczbę porządkową
b)nazwę instytucji zlecającej wykonywanie konwoju, numer i datę zlecenia,
c) rodzaj konwojowanego mienia,
d) trasę konwoju( skąd-dokąd)
e) nazwiska i imiona wykonujących konwój,
f) środki transportu,
g) datę i godzinę rozpoczęcia konwoju,
h) datę i godzinę powrotu,
i) potwierdzenie znajomości zasad konwojowania.

Plan konwoju
Dowódca konwoju zobowiązany jest posiadać plan w czasie wykonywania konwoju. Zawiera ona następujące dane:
a) nazwę instytucji zlecającej wykonanie konwoju, numer i datę zlecenia,
b) rodzaj konwojowanego mienia
c) imię i nazwisko dowódcy konwoju orz konwojentów,
d) trasę konwoju,
e) środki transportu,
f) uzbrojenie i wyposażenie konwojentów,
g) czas wyjazdu,
h) środki łączności,
i) jednostki policji znajdujące się na trasie konwoju,
j) zadania konwojentów.

Protokół konwoju
W protokole odnotowuje się przebieg konwoju. Ponadto zleceniodawca bądź jego reprezentant, powinien potwierdzić wykonanie określonego zlecenia i przyjęcie wartości w stanie nienaruszonym w miejscu przeznaczenia.

Potwierdzenie prowadzenia konwoju
Wskazane byłoby, aby dowódca konwoju był w posiadaniu takich dokumentów w celu ich przedstawienia upoważnionym organom, by uniknąć utrudnień w przewozie, jeżeli zaistniała by taka konieczność.

Przepustki specjalne
Samochody specjalne przewożące wartości pieniężne mogą być wyposażone w przepustkę specjalną „W”, zwaną „przepustką”, będącą dokumentem umożliwiającym zwolnienie od kontroli drogowej. Przepustkę wydaje Komendant Główny Policji, na wniosek kierownika jednostki organizacyjnej chronionej przez wewnętrzną służbę ochrony lub przedsiębiorcy, który uzyskał koncesję na prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie ochrony osób i mienia w formie konwojowania wartości pieniężnych.
Przepustkę specjalną otrzymuje przed wyjazdem transportu dowódca konwoju(konwojent) lub kierowca prowadzący samochód z wartościami. W przypadku, gdy wartości pieniężne przewożone są kilkoma samochodami w składzie kolumny, jedna przepustka specjalna upoważnia do przejazdu wszystkich samochodów jadących w składzie kolumny, przy czym powinna ona znajdować się zawsze w pierwszym samochodzie jadącym na czele kolumny. W razie uzasadnionej potrzeby może być wydana dodatkowa przepustka dla samochodu zamykającego kolumnę samochodową.

Przepustki specjalne c.d.
Po wykonaniu konwoju przepustka powinna być niezwłocznie zwrócona osobie wydającej przepustki. Przepustki specjalne przechowuje pracownik, wyznaczony przez kierownika jednostki organizacyjnej lub przedsiębiorcę. Każdorazowe wydanie przepustki specjalnej i jej zwrot ewidencjonuje się w dzienniku poufnym. Przepustki specjalne i dzienniki ewidencji przechowuje się w szafie stalowej.
Dziennik wydawania przepustek specjalnych powinien zawierać następujące rubryki:
a) numer przepustki,
b) data i godzina wydania przepustki,
c) imię i nazwisko osoby pobierającej przepustkę,
d) docelowe miejsce konwoju,
e) podpis osoby pobierającej,
f) data i godzina zwrotu przepustki,
g) podpis osoby przyjmującej przepustkę.

Przepustki specjalne c.d.
W razie zniszczenia, zagubienia lub kradzieży przepustki specjalnej należy niezwłocznie zawiadomić Komendę Główną Policji, podając okoliczności utraty przepustki.
Kierujący samochodem przewożącym wartości pieniężne zatrzymywany przez funkcjonariuszy Policji lub inne organy kontroli drogowej( podając sygnał- znak do zatrzymania) obowiązany jest zmniejszyć prędkość do 5km/h i okazać przepustkę przez szybę w sposób umożliwiający odczytania jej numeru.
UWAGA! Korzystanie z przepustki nie zwalnia kierowcy samochodu przewożącego wartości od przestrzegania przepisów ruchu drogowego i odpowiedzialności za popełnione wykroczenia.

2. Indywidualne środki ochrony

Indywidualne środki ochrony
Kamizelki kuloodporne należą do podstawowego wyposażenia członków konwoju. Celem konwoju jest ochrona mienia przed zaborem. Zatem zbrojny napad jest kalkulowanym ryzykiem tej czynności.
Hełmy kuloodporne- konwojenci powinni mieć chronione głowy- nie przy pomocy stosowanych przez wiele firm kasków antyudarowych, lecz przez hełmy kuloodporne. Hełm używany przez konwojentów powinien posiadać przyłbicę wykonaną z przezroczystego, kuloodpornego tworzywa.

Indywidualne środki ochrony c.d.
Maski przeciwgazowe. Uczestnicy konwojów samochodowych powinny być wyposażeni w maski przeciwgazowe. Sprawcy ataku na konwój mogą posłużyć się gazem łzawiącym czy obezwładniającym.
Opatrunki osobiste. Konwojenci w związku ze swoją pracą narażeni są na różnego rodzaju obrażenia, a zwłaszcza na rany postrzałowe. W Polsce najczęściej narzędziem używanym przez sprawców jest broń palna. Niestety, typowe apteczki samochodowe nie są wyposażone w pakiety do opatrzenia ran postrzałowych. Zatem zasadnym jest wyposażenie konwojentów w indywidualne opatrunki typu wojskowego.

Indywidualne środki ochrony c.d.
Podstawowym narzędziem obrony konwojenta jest broń palna. Wyposażenie konwojentów w broń i amunicję reguluje Rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 21.10.2011 roku w sprawie zasad uzbrojenia specjalistycznych uzbrojonych formacji ochronnych i warunków przechowywania oraz ewidencjonowania broni i amunicji Dz. U. Nr 245, poz. 1462
Umundurowanie –mundur ma zapewnić konwojentowi przede wszystkim wygodę, określić przynależność do formacji lub identyfikować się z firmą, ponadto wskazać osobom postronnym swoją rolę.

3. Środki łączności

Organizacja łączności jest tym elementem działań, który zapewnia ciągłe i operatywne dowodzenie na wszystkich szczeblach organizacyjnych i w każdych warunkach, szybkie przekazywanie informacji oraz ciągłe współdziałanie w ramach prowadzonych działań. W tym celu organizuje się łączność dowodzenia, współdziałania i powiadamiania.
Łączność dowodzenia organizuje dowódca konwoju z podległymi sobie członkami konwoju. W tym celu wykorzystuje środki łączności wewnętrznej.
Łączność współdziałania organizuje się między jednostkami organizacyjnymi nie podporządkowanymi sobie, lecz współuczestniczącymi w realizacji określonych zadań. Może to być łączność między wewnętrzną służbą ochrony konwojującą mienie jednostki a jednostki policji. Środkami służącymi do nawiązywania tego rodzaju łączności są środki łączności zewnętrznej.
Łączność powiadamiania ma na celu zapewnienie szybkiego przekazywania informacji związanych z realizacją konwoju do jednostki macierzystej oraz w zależności od sytuacji do określonych instytucji zewnętrznych jak jednostka policji, straż pożarna, pogotowie ratunkowe, pogotowie techniczne itp. W tym celu wykorzystuje się środki łączności wewnętrznej i zewnętrznej.

Środki łączności:
a) łączność wewnętrzna służy do zapewnienia komunikacji między pojazdami konwoju. Tą drogą są przekazywane informację do dowódcy konwoju, polecenia od dowódcy do pozostałych członków konwoju, oraz niezbędne informacje i polecenia dla kierowców. Praktycznie jest ona realizowana za pomocą radiotelefonów krótkiego zasięgu.
b) łączność zewnętrzna służby do nawiązywania alarmowego kontaktu z abonentami zewnętrznymi, takimi jak organizator konwoju, Policja, pogotowie ratunkowe, straż pożarna, pomoc drogowa. Łączność może być realizowana przy pomocy radiotelefonów(w konwojach lokalnych), przy wykorzystaniu sieci trakingowej lub łączności GSM. Jako system kontroli konwojów stosowany jest również system GPS, pozwalający zlokalizować transport z dokładnością do100m. Nie pozwala jednak na łączność dwukierunkową i może skutecznie być stosowany jako system alarmowy we współpracy z innymi systemami łączności.

W celu zapewnienia sprawnej i ciągłej łączności jest konieczne, by dowódca konwoju wykorzystał wszystkie możliwe w danych warunkach środki i sposoby kontaktowania się z szefem ochrony, podwładnymi i instytucjami zewnętrznymi, z których w szczególności należy wymienić środki łączności bezprzewodowej z określonymi kanałami sieci radiowej i kryptonimami oraz środki łączności telefonicznej (miejskiej, komórkowej). Można także wykorzystać sygnały i znaki rozpoznawcze. Do sprawnego funkcjonowania łączności są również niezbędne odpowiednie dokumenty z tym związane jak kody i tablice rozmównicze.

4.Pojazdy specjalne(bankowozy)

Samochód specjalny powinien spełniać następujące warunki:
-posiadać seryjną konstrukcję skrzyniową z wyodrębnionym przedziałem ładunkowym i wzmocnionym zawieszeniem,
-posiadać opancerzony przedział osobowy z 5 miejscami oraz całkowicie odrębny przedział ładunkowy, wzmocniony stalą konstrukcyjną wyższej jakości, łączoną w sposób trwały,
-przedział ładunkowy powinien posiadać tylko jedne drzwi zewnętrzne np. drzwi tylne dwuskrzydłowe z blokadą ryglowania jednego skrzydła przez drugie i możliwością mocowania do ścian przedziału w położeniu otwartym z zawiasami o sworzniach zabezpieczonych przed wybiciem; drzwi powinny być wyposażone w dodatkowy zamek wierzchni jednostronny, przerabialny o minimum siedmiu płaskich zastawkach.
-wyłożenie wewnętrznej powierzchni przedziału ładunkowego powinno być ognioodporne i trwałe, w szczególności odporne na uszkodzenia w czasie załadunku i wyładunku wartości pieniężnych,
-przedział ładunkowy powinien być oświetlony tak, aby istniała możliwość jego obserwacji przez szklany wziernik o średnicy 60mm z przedziału osobowego,
-przedział osobowy, zbiornik paliwa, oszklenie kabiny powinny być odporne na przestrzelenie pociskami kalibru 7,62 mm w rdzeniem stalowym, wystrzeliwanymi z karabinka AK47.

Samochód specjalny c.d.
Silnik powinien mieć system gaśniczy oraz zbiornik paliwa wykonany w sposób zabezpieczający przed wybuchem.
System kontroli zamknięcia drzwi powinien być połączony z ogólnymi systemem zamknięcia z sygnalizowanym dla każdych drzwi alarmowym sygnałem dźwiękowym oraz światłami, a także elektryczną blokadą drzwi sterowaną z kabiny kierowcy.
Wszystkie urządzenia elektryczne powinny posiadać instalację uniemożliwiającą zakłócenie przez urządzenia zewnętrzne.
Koła powinny posiadać wkładki masywowe umożliwiające dalszą jazdę po zniszczeniu opony do 15km z prędkością 50km/ godz.
Samochód do przewozu wartości pieniężnych powinien posiadać świadectwo homologacji oraz atesty na opancerzenie i oszklenie przedziału osobowego.