Аутоиммундық аурулар

Жоспар

Кіріспе бөлім.
Аутоиммундық аурулар ағзаның өз тканьдеріне қарсы бағытталған және оларды зақымдаушы антиденелердің немесе сенсибилизацияланған лимфо циттердің пайда болуымен сипатталады.
Аутоиммундык аурулардың көпшілігінің пайда болуы иммунологиялың үйлесімділікке (толеранттілікке) байланысты. Аутоиммундық аурулардың дамуына жарақаттану, вирустық инфекциялар, созылмалы қабыну түрткі болады. Антигенде рі бір ағзаға тән аурулар физиологиялық окшаулану процесінің бүзылуы нәтижесінде дамиды, антигендері, белгілі бір ағзаға тән емес аутоиммундык аурулар дың пайда болуы иммундық жүйенің өзіндегі өзгерістеріне байланысты.

Склеродермия
Күлбірек
бөртпе
Миопатоз
Дерматополи-
миозит
Герпес тәрізді дерматит
Атопиялық
дерматит
ТЕРІНІҢ ЖӘНЕ БҰЛШЫҚ ЕТТІҢ
АУТОИММУНДЫҚ АУРУЛАРЫ

Атопиялық дерматит - терінің зақымдануы, бұл баланың ерте шағында, сатыланып, аурудың қайта өршуі оның негізгі тұқым қуалау жағдайындағы бейімделушілігінде жəне Ig Е-ауру механизміне тəуелді, ол қарқынды қышыма, жайылмалы бөртпе лихинделген түрде білінеді.
Жіктемесі:
1. Шын мəніндегі экзема.
2. Микробтық экзема.
3. Себероидты экзема.
Атопиялық
дерматит.

Тері сырты алғашында суланып, кейінен
құрғап, қышу сезімі туып, жүн мен түктер түсіп, құрғақ қызыл бөртпе тектеске айналуы.
- тері қышымасы;
- ерте басталу (жас күшік,мысық);
- тері қатпарының зақымдануы ;
- терінің жалпы құрғауы;
-жүндердің түсіп қалуы;
- аллергиялық ринит немесе
бронхиалды астма.
Атопиялық дерматит клиникалық белгілері.

Негізгі диагностикалық шаралар тізімі:
1. Сырттай тексеру.
2. Микологиялық тексеру.
3. Гистологиялық зерттеу.
4. Қырынды алу.
5.Микробиологиялық тексеру.
Анықтау:
Лабораторлық зерттеулер: Іg Е сарысуының жоғарлау деңгейі, Іg Е –ны анықтау.
Қосымша диагностикалық шаралар тізімі.
1. Ішек дисбактериозын зерттеу.
2. Неврологиялық зерттеу .
3. Құрсақ қуысы ағзаларын УДЗ.

Емдеу.
Ем мақсаты:
1. Терідегі қабынбалы өзгерістерді жəне терінің қышымасын жою жəне азайту.
2. Тері құрылымы жəне функциясын қалпына келтіру .
3. Қосарланған ауруларды емдеу.
Дəрі-дəрмектік ем:
Антигистамин препараты (лоратадин , эбастин, цетиризин ).Препараттар асқорту процессінің реттеуіштері.Ауыр науқастық жағдайда, жақсартатын кортикостероидты препараттар қолдану тиімді.

Атопияжәне азыққа деген гипер сезімталдық жиі бір-бірімен бірге жүреді және бірдей клиникалық көрсетілімдерге ие.
Атопикалық дерматит қалыптасуында тамақтық аллергендердің рөлі басымдылық болуына қарай, рационын аллерген көрсеткіші бар тамақ рационынан алып тастау. Жіберілетін факторлар (үйдегі шаң , мал жүні т.б.) əсерін шығару (азайту).Сонымен қатар, мөлшерімен беру.
Дəрі-дəрмексіз ем:
Қоректендіру бойынша ұсыныстар

Негізгі бөлім.
Склеродермия— терінің айқын тыртықтануы мен атрофиясы түріндегі бұзылыстары және ішкі ағзалардың фиброздық-склероздық өзгерістерімен сипатталатын ауру. Бұл кезде дәнекер тіні (соединительный ткань) өзгеріске ұшырайды.Этиологиясы: созылмалы, оның ішінде латентті вирустық инфекцияның рөлі бар.
Себепші факторлар әр түрлі болуы мүмкін: физикалық жарақат, суық әсеріне ұшырау, созылмалы инфекция ошағының асқынуы, жедел инфекциялық (тұмау, герпес т.б) аурулар, вакциналар мен дәрі-дәрмектерді (сульфаниламидтер, антибиотиктер) қабылдау, стресс алу.

Негізгі бөлім.
Патогенезі
1.Иммунды механизм— иммунокомпетенті жасушалардың активациясымен қамтамасыз етіледі.
2. Күшейтiлген коллагеннiң механизмі— фибробластармен және коллагентүзуші жасушалармен қамтамасыз етіледі.
3. Микроциркуляция бұзылысының механизмі- эндотелий пролиферациясы мен деструкциясы.
4. Аутоиммунды реакция механизмі- піспеген коллагенмен шақырылады, ол антигеннің белсенділігіне ие болады. Сарысуында аурудың қанында АТ жоғарлауы көрінеді, сонымен қатар иммунды жүйесінің, субпопуляцияның Т-жасушасының супрессорлы белсенділігінің төмендеуі байқалады.

Негізгі бөлім.
Емі:
Негізгі ем микроциркуляцияны жақсартатын дәрілерді қолданады:
Вазодилятаторлар (эуфеллин,папверин,компламин т.б.)
А,В,Е витаминдері
Гепарин жағым майы, димексид
Қабынуға қарсы және иммундық супрессивті әсерлерге:
Салицилаттар

Миозит (грек. myos – бұлшық ет) – қаңқа бұлшық еттерінің қабынуы. Миозит жедел және созылмалы түрлерге ажыратылады. Жедел миозит жіті пайда болатын жұқпалы аурулардың (тұмау, ревматизм, т.б.), жарақаттың (бұлшық ет жарақаты), бұлшық еттерге қалыптан тыс күш түскенде немесе инфекция түскен тіндерден бұлшық етке қарай жайылуының (мысалы, сүйектен) салдарынан туады.Пайда болу себебімен түріне байланысты 3 түрі бар:
1.Жарақаттық миозит;
2.Фибринноздық миозит;
3.Іріңді миозит;
Дерматомиозит - ішкі органдардың капиллярлық эритемасының зақымдалуы және ісіну түрінде кездесіп,терінің моторлы функциясын бұза отырып, дәнекер тінінің ауыр прогрессивті түрінде өтетін ауру.
Дерматополимиозит

УК сәуле
Дәрілік заттар
Химиялық заттар
Токсиндер
Тағамдық заттар
Инфекция
Стресс
Гормондар
И комплекс түзілуі
Сыртқы орта
факторлары
ИК шығарылуының
бұзылуы
Витамин
С тапшылығы
ИК жүйеде шөгуі
Иммундық
реттелудің
бұзылуы
Төзімділіктің жойылуы
Поликлонды
В-жасушалардың
белсенуі
Генетикалық
факторлар (HLA)
Патогенді АА өндіру
ҚАБЫНУ ЖӘНЕ АУРУ
Дерматополимиозит
пайда болуы:

Тері, буын беттерінде,қызыл және қызғылт бөртпелер,кейде қабыршақты күңгірттеу бөртпелер пайда болады.
Көз айналысы көгеріңді, бозғылт сипатқа ие.
Басты белгілер,осы аталған жерлердің барлығын да ісінулер, тіндердің ісінулері байқалады.
Жануар бір орында ұзақ жату,ауырсыну.
Сырт белгілері.

Негізгі емі:
- А,В,Е витаминдерді ағзаға артығымен толытыру;
- Қабынуға қарсы және иммундық супрессивті дәрілер енгізу;
- Буындарға профилактикалық массаждар жасау;
- Ауру себебін жою,микроптар жойғыш антибиотиктер енгізу.
Емі.

Миопатоз (myopatosis) - бұлшық ет немесе бұлшық ет талшықтарының қысқаруы, функциянальдық қызметінің бұзылуынан туындтын, бұлшық ет талшықтары мен тарамыс буындарының ауруы.
Аудың себептері:физикалық күш және дұрыс пайданылмау, дұрыс азықтандырылмау.
Сыртқы белгілері: ауырсыну жоқ, бірақ көзге көрінер буындарда шектеулі ісінулер.
Миопатоз.

Миопатоз.