Formuła ślubów zakonnych

Настаяцельніца няхай настаўляе і наведвае сваіх сясцёр, а таксама пакорліва і з любоўю схіляе іх да выпраўлення. І няхай не дае ім даручэнняў, якія б супярэчылі іх душы (сумленню) і нашым абетам.
Рэгула св. Клары Асізскай:
А сёстры, якія знаходзяцца пад яе ўладаю, няхай памятаюць, што дзеля Бога яны адракліся ўласнай волі. Таму яны маюць строгі абавязак слухацца сваіх настаяцельніц ува ўсім, што паабяцалі Пану захоўваць, а што не супярэчыць іх душы (сумленню) і нашым абетам.

Папа св. Ян Павел ІІ
“Vita consecrata”, энцыкліка
аб кансэкраваным жыцці:
Хто ж не заўважае шматлікай несправядлівасці, а нават насілля, якія ў жыцці паасобных людзей і народаў з'яўляюцца наступствам
ЗЛОЎЖЫВАННЯ СВАБОДАЮ.
Прароцкая місія кансэкраванага жыцця (...) “Правакацыя”
таямніца чалавечай свабоды як шляху паслушэнства воле Айца
і таямніца паслушэнства як шляху паступовага здабывання сапраўднай свабоды
Аб гэтай, менавіта, таямніцы кансэкраваная асоба прагне сведчыць, калі складае гэты канкрэтны абет
[ т а я м н і ц а ]

Святая Тэрэза
ад Дзіцятка Езус
Доктар Касцёла
і апякунка місій

Папа св. Ян Павел ІІ
“Vita consecrata”, энцыкліка
аб кансэкраваным жыцці:
Той, хто выконвае ўладу, не можа адрачыся сваёй функцыі таго, хто, як першы, узначальвае супольнасць (...) Трэба пацвердзіць значэнне гэтага задання, якое неабходна як раз каб узмоцніць братэрскую камунію і каб не ўдарэмніць абет паслушэнства (...)
Улада павінна мець характар, перадусім, братэрскі і духоўны (...) Тыя, хто выконвае ўладу, павінны весці дыялог з сёстрамі ў працэсе прыняцця рашэння (...)
Варта, аднак, прыгадаць, што да ўлады належыць апошняе слова, і яна мае заданне задбаць аб выкананні прынятых рашэнняў.
(...) Паслушэнства, якое ажыўляецца любоўю (...)

Св. Францішак Асізскі
Настаўленне 3 “Аб дасканалым паслушэнстве”:
Пан кажа ў Евангеллі: «Калі хто не пакіне ўсяго, што мае, не можа быць Маім вучнем»; і «Хто хоча жыццё сваё ўратаваць, той загубіць яго»
Той чалавек пакідае ўсё, што мае, і загубляе сваё цела, які сябе самога поўнасцю аддае ў паслушэнства ў рукі свайго настаяцеля. І калі штосці робіць ці гаворыць, ведаючы, што гэта не супрацівіцца яго [настаяцеля] волі, і робіць добрае, то гэта — сапраўднае паслушэнства.
І калі падначалены бачыць нешта лепшае і больш карыснае для свай душы, чым наказвае яму настаяцель, то няхай дабраахвотна ахвяруе гэта Богу, а тое, што кажа настаяцель імкнецца выканаць. Бо гэта — паслушэнства з любові, якое задавальняе Бога і бліжняга.
Калі ж настаяцель загадвае штосці, што супрацівіцца з сумленнем [падначаленага], то можна яго не паслухаць, але толькі ад яго не адлучацца. І калі б з гэтай прычыны цярпеў ад кагосці пераследванне, то няхай яго яшчэ больш любіць дзеля Бога. Бо хто хутчэй гатовы цярпець пераслед, чым аддзяліцца ад сваіх братоў, той сапраўды знаходзіцца ў дасканалым паслушэнстве, бо аддае жыццё сваё за братоў сваіх (...)

Мц 7,5:
Крывадушнік, спачатку вымі бервяно са свайго вока і тады ўбачыш, як выняць шчэпку з вока твайго брата