Амбулаторлық жағдайда науқастарды енгізудің өзекті сұрақтары бойынша дұрыс ақпаратты табу

Жоспары
Кіріспе
Негізгі бөлім:
Дәлелді медицина бойынша ізденіс көздері
Күндізгі стационар туралы түсінік
Амбулаторлық жағдайда емдеудің принципі
Артериялық гипертензиясы бар науқастарды амбулаторлы жағдайда диагностикалау және емдеу
Қорытынды
Пайдаланылған әдебиеттер

Медициналық ғылым мен денсаулық сақтаудың қазіргі таңдағы жағдайы, зерттеу нәтижелерін анық, нақты ұсыныстарға түрлендіріп, дәрігерлермен медициналық көмекті ұйымдастырудың жалпы мәселелерін шешу үшін, ғылыми ақпараттарды жинау, талдау, бірегейлеу және түсіндірудің жаңа жолдарымен технологияларын қолдануды талап етеді
Кіріспе

Дәлелді ақпараттардың көзі
Дәлелді деректерді іздеу жүйелілікті және тәжірибені талап етеді.
Клиникалық мәліметтерінің базасы (MedLine, Cochrane Library, Adonis және т.б.) http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed . Периодтты медициналық жазбалардағы публикациялар.
Оксфорд ДМ орталағы http://www.cebm.net/
Health Evidence орталағы http://www.cche.net/usersguides/main.asp
British Medical Journal сайты http://bmj.bmjjournals.com/collections/

Амбулатория (лат. ambulatorіus — аяқтай жүріп емделу) — науқас адам келіп-кетіп емделетін және үйден дәрігерлік көмек көрсететін мекеме.
Амбулаторияның негізгі мақсаттарына өздері келіп, дәрігерлік жәрдем сұраған адамдарға және үйдегі науқастарға нақтылы көмек көрсету, қажет жағдайда дәрігерлік кеңес ұйымдастыру, диспансерлік бақылауды жүзеге асыру, өндірістік мекемелерде медициналық-профилактикалық сауықтыру жұмыстарын жүргізу, сондай-ақ кәсіби аурулар мен өндірістік жарақаттардың себептерін анықтау т.б. жатады.

Амбулаторлық жағдайда емдеудің принципі
Дәрілер көп жағдайда переоральді тағайындалады.
Дәрі тағайындаған кезде науқастың индивидуальді сезімталдығын ескеру.
Науқастың ауруын нақты емдейтін дәрілерді ғана тағайындау.
Монотерапияны қолдау, яғни тек қана бір күшті әсері бар дәріні тағайындау. Қарт адамдарға 5-6 дәріні жазып бермей, клиникалық симптомы айқын ауруға қарсы ем жүргізу.
Дәрілердің бағасын және жанама әсерлерін білу.

Диагностикалық зерттеулер
Физикалдық зерттеу

Лабораторлық зерттеулер
Жалпы зәр анализы
(протеинурия, меншікті салмақ, тұнбасының микроскопиясы);
Биохимикалық анализдер (қант, мочевина, креатинин деңгейлері);
Зимницкий сынамасы (гипоизостенурия, никтурия, олигурия)
Реберг сынамасы
(бүйрек жетіспеушіліктің белгілері).

Инструменталдық зерттеулер
ЭКГ – сол қарынша гипертрофияның белгілері
ЭхоКГ – миокардтың гипертониялық ремоделдеуімен байланысты өзгерулер
Бүйрек және бүйрек үсті безінің УЗИ
Көз торшасы - көз түбінің өзгерістері
Рентгеноангиографиялық – вазоренальды АГ, қолқа коарктациясы, эндокриндық АГ анықтау

АРТЕРИАЛДЫ ГИПЕРТОНИЯНЫ ЕМДЕУДІҢ ӘДІСТЕРІ
Диуретиктер
Β-адреноблокаторлар
Ангиотензин-айналдырушы ферменттер ингибитор-лары
Баяу кальций каналдарының блокаторлары
Орталық әсер ететін препараттар
α1-адренорецепторлардың блокаторлары
Комбинирленген препараттар

Диуретиктер
Тиазидтік (гипотиазид, индапамид, хлорталидон, бринальдикс және т.б.)
Ілмектік диуретиктер (фуросемид, урегит, буринекс және т.б.)
Қолданудың схемасы
Гипотиазидтің бастапқы тәуліктік дозаны (12,5 мг) керек болған кезде максимальды дозаға жеткізеді (50 мг).
Индапамид 2,5 г х 1 рет тәулігіне күнсайын (созылмалы бүйрек жетіспеушілігінде әсері сақталынады)
Креатинин клиренсі 35 мл/мин төмен және шумақтық фильтрацияның жылдамдығы 25 мл/мин төмендесе Гипотиазид диуретиктердің әсері жоғалады. Сол себептен фуросемидке көшу керек 40 мг х 1 рет тәулігіне, аптасына 1-2 рет.

Β-адреноблокаторлар
АГ кезінде оң әсерінің механизмі:
ЖСЖ бәсендейді (журек жийырлу күші мен жиілігі төмендейді);
Рениннің секрециясын шектейді;
Симпатикалық белсендлігін төмендетеді;
Қан тамыр қабырғасында простагландиндердің деңгейін және бароререптор сезімталдығын көтереді .
Бөлінеді:
Селективсіз (пропранолол, соталол, пиндолол, надолол және т.б.)
Селективті - метопрололдар (атенолол, эгилок), бисапролол (конкор), және т.б.
Ішілік симпатомиметикалық белсенділігімен (вискен, ацебуталол, окспренолол және т.б.)
α-β-адреноблокаторлар (лабеталол, карведилол және т.б.)

Кейбір ААФИ тәулік дозалары мен қолданылатын әдістері

Баяу кальций каналдарының блокаторлары
Са++ иондарының миоцит ішіне кіруін тежейды, ол жағдай олардың босансуын (дилатацисын) шақырады.
Кальций антагонистер келесі топтарға бөлінеді:
фенилалкиламины (верапамил, изоптин және т.б.);
бензодиазепины (дилтиазем, кардил және т.б.);
дигидропиридины (коринфар, исрадипин, амлодипин, нитрендипин, фелодипин және т.б.).

Мысалы:Артериялық гипертензияның дәлелді медицинаға негізделген диагностикасы

Іздеу нәтижесі