Мен топ жеткешімін

Көктем. Табиғаттың ең шырайлы әдемі,адам еңсесін көтеретін ең керемет кезеңдердің бірі. Сағаттың шырылынан тұрып, сабаққа даярланып,таңғы асымды ішкеннен кейін. Жатаханадан шығып колледжге қарай беттедім. Айнала зу-зу етіп асығып жатқан көліктер. Көшені байлап өсіп тұрған шыршалар мен ағаштарды қызықтап келе жатырмын. Ағаш арасында жүгіріп жүрген қара торғайлар өз керегін тауып,жан-жағына жалтақтап қарап ,бір-бірімен тығылмақ ойнап жүргендей. Еріп жатқан қар сулары өз жолын тауып,мөп-мөлдір болып жылп-жылп етіп ағып жатыр.Әр жерде табан астындағы қар мен мұз музыка шығарғандай сықыр-сықыр етеді.аспанға бір қарап сейіліп тұрған бұлттарға көз жүгіртіп,тастай таза ауаны бір жұтып,өкпемді толтырдым. Колледжге жақындап ғимаратын көрген кезде,өзімнің бір арманымның орындалғанын ойыма сақ ете түсті.
- Мен ұстазбын! Бұл бес әріптен тұратын сөздің мағынасы өте үлкен, кең ауқымды. Бала кездегі арманымызды іске асырдым деп ойлаймын.
«Ұстаздық еткен жалықпас», -дегендей, менің бұл жолғы түсуіме бірден бір себеп, мектебімде сабақ берген мұғалімдерімнің бірі Кенжебекова Рахат Жұмаққызы. Рахат апайдың балаға деген мейірімі ерекше жан. Баланы өзіне баурап алатын.ақылын айтып жүретін бізге. Бір қараған кезде қатар көрінбегенімен жан-дүниесі ерекше жан. Балаға жақсымен жаманды сараптап оң жол көрсететін ұстаздың ұлылығын сонда түсінбек едім. «Шаршамай шалдықпай,қанша құласаңда қайта тұрып алған бағытыңа қарай еңбектенуді тоқтатпа-дейтін», - дейтін. Міне,еңбектеніп жүріп арманымның орындалатынын да байқамаппын. Мүмкін,ұстаздың алғашқы сезімі осылай боуы керек шығар.
Бүгінде мойнымда үлкен борыш тұрғанын ұғындым. Ол- ел болашағы жастарды тәрбиелеп, білім нәрімен сусындату. Заман талабына сай тұлға тәрбиелейтін, жаңа форматта ойлай алатын топ жетекші болуды өзіме міндет етіп келемін. Жастардың қалай оқып, қалай тәрбиеленуі- бәрінен бұрын ескеріп, бәрінен жоғары қойылатын жұмыс деп саналатын біздің қазіргі заманда өзімнің «адамдық диханшысы» - яғни оқытушы болғаныма қатты қуанамын.
Университет бітіріп, оқытушы болып алғашқы келген күннен бастап топ жетекшілікті беру, мойынға жүктелген ауыр міндет емес, мықты ұстаз болып пісіп-жетілу үшін берілген мүмкіндік еді. Ал қазір тобымды көргенде, бәріміз мәз болып, кеудеміз қуанышқа толатынына қарап, мен бұл мүмкіндікті сәттіліктің сыйына айналдыра білдім деп айта аламын.