Сәбәп һөйләм

Һайланма диктант.
Мин интернатта уҡыйым. Йоҡоға китер алдынан йыш ҡына шуны уйлайым: ошо минутта әсәйем ни эш бөтөрә икән. Эйе, беҙ уның буш торған сағын күргәнебеҙ юҡ шул. Ял иткәндә лә, ниндәйҙер эш башҡара. Ул эштән ҡайтып инә лә, кейемен алыштырып, бөтмәҫ-төкәнмәҫ өй эштәренә тотона: ашарға әҙерләй, шул арала таҫтамалдарҙы йыуып ала. Ҡустымдың өйгә эштәрен тикшерә, еп иләй, телевизор ҡарағанда шәл бәйләй.

Һәр саҡ шат, көләс, яғымлы. Ул ҡайтып инеү менән, өй эсе йәмләнә. Шуға беҙ ҡустым менән йыр сығарҙыҡ:
Ҡыҙарып ҡояш сыҡҡан кеүек,
Әсәйем ҡайтып килә.
Мин әсәйемде ныҡ һағынғанлыҡтан, бер аҙна бик оҙаҡ ваҡыт кеүек тойола. Шулай ҙа уҡыуыма зарар килтермәйем, сөнки, өслөләрҙе күрһә, әсәйемдең алсаҡ йөҙөн болот ҡаплай.