Глобално затоплување

Глобално затоплување е зголемување на просечната температура на земјината површина во близина на воздухот и океани од средината на 20-от век и нејзиното продолжение.Глобалната површинска температурата се зголеми 0,74 ± 0,18 ° C (1,33 ± 0,32 ° F) меѓу
почетокот и крајот на 20 век.Меѓувладината комисија за климатски промени (ИПЦЦ), заклучува дека поголемиот дел од набљудуваните температурата се зголеми од средината на 20-от век беше предизвикано од зголемување на концентрациите на стакленички гасови, како резултат на човечка активност, како што се фосилни горива гори и уништувањето на шумите.ИПЦЦ, исто така, заклучи дека варијациите во природните феномени како што е сончевата радијација и вулканите произведуваат повеќето од затоплување од пред-индустриските пати до 1950 година имаше мал ефект ладење потоа.Овие основни заклучоци имаат е поддржан од повеќе од 40 научни општества и академии на науки,вклучувајќи ги и сите национални академии на науки од главнитеиндустријализирани земји.

Климата е модел на проекции сумирани во последниот извештај на IPCC кои укажуваат на тоа дека глобалната температура на површината веројатно ќе се зголеми за дополнителни 1,1-6,4 ° C (2,0-11,5 ° F) во текот на дваесет и првиот век.Несигурноста во оваа проценка произлегува од користење на модели со различни чувствителности на концентрациите на стакленички гас и употреба на различни проценки за иднината на емисиите на стакленички гасови. Некои други несигурности вклучуваат како затоплувањето и сличните други промени ќе се разликува од регион до регион во светот. Повеќето студии се фокусира на периодот до 2100 година. Сепак, затоплување се очекува да продолжи и по 2100 година дури и ако емисиите на гости, бидејќи на голема топлински капацитет на океаните и на подолг животен век на јаглерод I elpe диоксид во атмосферата.

Зголемување на глобалната температура ќе предизвика пораст на нивото на морето и ќе го промени износот и шемата на врнежите, веројатно, вклучувајќи ги и проширување на територијата на пустините.Најверојатните ефекти вклучуваат зголемување на интензитетот на екстремни временски појави, изумирање како и промени во земјоделските приноси.
Политичката и јавната дебатата продолжува во однос на климатските промени. Опциите се достапни за ублажување на понатамошно намалување на емисиите; прилагодувања за да се намали штетата предизвикана од затоплувањето.Повеќето национални влади имаат потпишано и ратификувано Протоколот од Кјото да се намалува на емисиите на стакленички гасови.

Ефект на стаклена градина
Како што е познато,животот на планетата Земја е можен поради природниот ефект на стаклена градина.Природното појавување на гасовите кои го предизвикуваат ефектот на стаклена градина(стаклечни гасови),пред се водена пареа(H2O),јаглерод диоксид(CO2),како и метан(CH4),азотен оксид(N2O)и тропосферски озон(O3),овозможува сончевата енергија да дојде до земјината површина како видлива светлина.Земјината површина апсорбира најголем дел од зрачењето и се загрева.Инфрацрвеното зрачење се емитира од земјината површина.Овој феномен ја одржува топлината на нашата планета,со што се обезбедува нормално одвивање на физиолошките функции на сите живи организми.Отсуството на стакленичките гасови би ја намалило температурата на нашата планета за околу 33 C,претворајќи ја Земјата во уште една безживотна планета во сончевиот систем.

Со индустријализацијата,емисијата на стакленички гасови од согорување на фосилни горива,сечење на шуми и чистење на земјиштето за употреба во земјоделството,постојано се зголемува.Во последните 100 години стаклачните гасови се емитираа во атмосферата побрзо од колку што природните процеси можеа да ги отстранат.Дополнително,емитирани се нови синтетички гасови како што се хлорофлуоројаглеродни и халони(CFC)и утврдено е дека и тие го поддржуваат ефектот на стаклената градина...Во овој период концентрацијата на овие гасови во атмосферата постојано се зголемува.Овие дополнителни емисии почнуваат да ја нарушуваат деликатната рамнотежа,значително зголемувајќи ги количеството на стаклечните гасови во атмосферата и нивниот изолационен ефект.Податоците за климата пред 160 години укажуваат на тесна поврзаност меѓу концентрацијата на стакленички гасови во атмосферата и глобалните температури.Уште во 1896 година големиот шведски хемичар Свенте Архениус предвидувал дека со удвојување на концентрацијата на CO2 во атмосферата преку согорување на фосилно гориво,можо е глобалната температура да порасне за 5,5 C.Човечкото влијание претставува главен фактор за денешното глобално затоплување.

Во 2100 ке се соочиме со затолпувањето за 2ц,што би било најбрзо менување на климата во последните неколку милениуми.Затоплувањето во овие размери ке предизвика промени на температурите и врнежите,пораст на морското ниво и промени во распределбата на свежата вода.Најверојатно значајни ке бидат влијанијата врз здрајвето на луѓето,виталноста на шумите и други природни подрачја,како и продукативноста во земјоделството.Во последните 100 години глобалното средно морско ниво порасна за 10 до 25cm,делумно поради ширењето на водата кога таа се загрева.Топењето на глечерите во последното столетие,исто така,придонесува за пораст на морското ниво.Порано замрзнатото земјиште(вечен мраз)во арктичкиот предел на Алјаска и Сибир исто така почна да се топи,нарушувајќи ги екосистемите и инфраструктурата.
Споменатото топење и затоплување на тундрите ќе доведе до распаѓање на органската материја и ослободување на заробениот јаглерод и метан,создавајќи дополнителен извор на стакленичките гасови.

Горењето на фосилни горива со цел да се обезбеди енергија и да се ослободат големи количества на гасови во атмосферата (главно CO2 ), доведува до „ефект на стаклена градина“. Тоа значи дека сончевата светлина може да пројде, но топлината која што ја емитира е апсорбирана од Земјата, што доведува до глобално затоплување. За жал, следните статистички податоци се разочарувачки.
1. Нивото на CO2 се зголемува постојано. Во текот на последниот век тоа се зголемило за цели 30%.
2. Земјата станува се пожешка. Статистиките покажуваат дека од 19 век па до денес просечната температура е зголемена за 0.6°C. Сите четири најжешки години откако почнале да се регистрираат овие податоци се во 1990-тите.
3.Најважно, дел од поларните санти мраз може да се стопи и тоа да доведе до покачување на нивото на водата во морињата, кое што веќе е покачено помеѓу 10 и 25 цм во последните 100 години. Тоа значи дека областите кои што се наоѓаат на помала надморска височина, па дури и цели држави, како Бангладеш, можат да исчезнат под морето.

Од раѓањето на човечката цивилизација до сега најголеми климатски промени се случиле во последните неколку десетина години е заклучокот на истражувањето на американските научници на Арктикот и северниот Атлантик.
“Вакво затоплување на кое ние сме сведоци досега не е видено во човечката историја“ истакнал Чарлс Грин, океанолог од универзитетот Корнел во државата Њујорк, кој е и главен автор на студијата објавена во магазинот Екологија за студенти.
Доколу продолжат промените на Арктикот и на северен Атлантик би можело да дојде до промена на текот на океанските струи и сето тоа може да има тешки последици за светската клима и за биосферата, смета тим на научници.

Во последните педесет години топењето на ледот на Артикот повремено предизвикува забрзано претекнување на ладната вода од Северното ледено море во северен Атлантик. Таа појава го нарушила екосоставот се до Јужна и Северна Каролина, предизвикувајќи поголемо разместување на многу растителни и животински видови, покажува истражувањето.
Истражувачите собрале податоци за климата анализирајќи примероци од лед од седиментни слоеви земја земени со бушење, кои покажуваат што се случувало во последните 65 милиони години.
Растот на нивото на морињата и потопувањето на пола човекова цивилизација (кое кај нас беше соодветно интерпретирано како - Демир Капија морски град) е главното оправдување за милијардите евра кои годишно се трошат за спас на планетата и "најголемата лага на сите времиња."
Шведскиот геолог и физичар Нилс Аксел Морнер, кој е поранешен претседател на INQUA Меѓународната комисија за промена на нивото на морињата и кој во период од 35 години ги употребил сите познати научни методи за истражување на нивото на морињата низ планетата, тврди дека тврдењата за растот на морињата не се ништо друго освен колосална приказна за плашење.

Морето не расте. Нивото се нема подигнато последните 50 години. Ако има некаков раст на нивото во текот на овој век тоа нема да биде повеќе од 10 сантиметри," тврди Морнер, според кој на страна научните истражувања, самите закони на физиката ни кажуваат дека не е можна апокалипса како онаа што Ал Гор ја престави во својот документарец.
Морнер објаснува дека неговите резултати се точни бидејќи истите се базираат на истражувања и набљудување на она што се случува во реалниот свет, за разлика од апокалиптичните предвидувања кои се базираат на компјутерски симулации.

Најголемите загадувачи на атмосферата и на стратосферата се САД, Немачка, Јапонија. За тоа и се колебаа при ратификувањето на меѓународните конвенции за заштита на озонската обвивка. Во прашање се огромни зделки и профити.
Република Македонија не само што ги прифати туку изработи и пилот проект за алтернативни решенија во употребата на метилбромидот кој во тутунопроизвидството како пестицид масовно се користи од шеесетите години на минатото столетие. истото е сторено и со рециклирањето на фреоните кај средствата и уредите за ладење. Се предвидува до 2015 година Македонија целосно да ги елиминира супстанциите кои го разградуваат озонот, се разбира, со финансиска поткрепа од фондот на Монтреалскиот протокол. Македонскиот придонес е значаен, но е само капка во огромниот океан на загадувачи. И уште нешто во повеќе земји во светот се изработени проекти и формирани фондови за изградба на брани и на насипи кои ќе го ублажат незапирливото нараснување на морското ниво и поплавите што би уследиле по топењето на снежните површини. Во тоа предводат Холандија, Немачка, Италија. И другите приморски земји ќе го следат истиот пример зашто огромни земјоделски површини и многу градови или нивни делови до срединава на веков ќе се најдат под вода.

ПРСТЕН ЗА ЗАШТИТА НА ЗЕМЈАТА
Со оглед на тоа што проблемот со глобалното затоплување станува се поголем, научниците дошле до идеа околу Земјата да направат вештачки прстен како оној на Сатурн кој би создал сенка на екваторот со што би дошло до глобално заладување на светот. Научниците сметаат дека намалувањето на изложувањето на Сонцето за само 1,6 отсто би со спречил порастот на температурите од 2 до 11 степени целзиусови.
За тоа како би се обезбедил овој прстен постојат две варијанти.
Според првата во индустриските оџаци би се додавала метална прашина што би се дигала во атмосферата со што во неа би се зголемил бројот на честичките кои би ја одбивале сончевата светлина, пред да стигнат до површината на Земјата.

Другиот план предвидува минирање на делови од месечината, Земјата, или некој астероид. Честичките што би настанале со минирањето би се довлекувале до екваторот, а за тие да останат заедно меѓу нив би се лансирале летала со силна гравитација.
Меѓутоа, проблем е тоа што не се знае точно количеството на сончева светлост што ја прифаќа Земјата и количеството што Земјата го враќа назад во Вселената, па со тоа и колкав би требало да биде овој прстен.
Инаку овој прстен небото ноќе би го осветлувал како полна Месечина, а би донел и други нуспојави.
Глобалното затоплување за жал е реалност. Но за жал реалност е и нашата неинформираност, неинформираноста со податоци, нечии пропаганди, но најважно од се НАШАТА неможност да ја сватиме комплицираноста и важноста на проблемот.