СРС инфекция патфиз

Жоспар:
Кіріспе.
Негізгі бөлім.
Инфекциялық процесс түрлері
Ағза мен микроорганизмнің өзара қатынасы
Патогенділік және Вируленттілік
Микроорганизмдер уыттылығы және токсин түрлері
Микроорганизмдердің денеге ену қақпалары
Инфекциялық процесс патогенезі
Инфекциялық ауру сатылары
Бейспецификалық қорғаныс-бейімделу жолдары
Спецификалық қорғаныс-бейімделу жолдары
Инфекциялық процессті емдеу негіздері
III. Қорытынды.
IV. Пайдаланылған әдебиеттер.

Кіріспе
Инфекциялық процесс
Инфекциялық процесс - бұл макроорганизмнің микроорганизмдермен өзара әрекеттесуі кезінде пайда болатын типтік патологиялық процесс. Ол адам ағзасында инфекциялық агенттің әсеріне патологиялық және компенсаторлық бейімделу реакцияларының табиғи дамуымен сипатталады,

Инфекциялық процесс түрлері

Ағза мен микроорганизмнің өзара қатынасы

Патогенділік және Вируленттілік
Дерттілік қоздырғыштардың бір түрінің өкілдеріне ғана тән түрлік белгі. Бұл белгі микроорганизмдердің гендік бағдарламасында бекітілген және ол тұқым қуалау арқылы туынды микробтарға беріледі. Дерттіліктің нәтижесінде:
жұққыштық немесе организмге ену қабілеті;
организмде өсіп-өну қабілеті;
сол қоздырғышқа ғана тән даму жолдарымен ауру туындату қабілеті - қамтамасыз етіледі.
Дерттілік (патогенділік) - микроорганизмдердің жұқпалы ауру туындату қабілетілігі.
Вируленттілік - микроорганизмнің дерт туындататын белсенділік дәрежесін сипаттайтын қасиеті.
Ол микробтың сипатынан және организмнің қабылдағышытығына байланысты болады. Вируленттілік неғұрлым көп болса, соғұрлым ауру оның аз мөлшерінен туды.

Микроорганизмдер уыттылығы және токсин түрлері
Уыттылық - микроорганизмнің ағзаның ішкі ортасына әртүрлі токсиндерді өндіру және шығару қабілеті.
Токсиндер - макроорганизмнің жасушалық-тіндік құрылымдарына спецификалық және бейспецификалық зақымдайтын жергілікті және жүйелік әсер ететін заттар.

Микроорганизмдердің денеге ену қақпалары

Инфекциялық процесс патогенезі
Жұқпалы үрдістер кездерінде қызба, қабыну, гипоксия, зат алмасуларының бұзылыстары және организм ағзалары мен тіндерінің, жүйелерінің қызметтерінің бұзылыстары байқалады.
Қызба жұқпалардың әсерлерінен фагоциттерде өндірілетін эндогендік пирогендердің ықпалынан дамиды.
Қабыну тін бүліністеріне жауап ретінде дамиды.
Гипоксия тіндерде биологиялық тотығудың бұзылыстарынан және өкпе гиповентиляциясынан дамиды.
Жұқпалы үрдістердің бастапқы кезеңдерінде зат алмасуларында ыдырау үрдістері басым болса, соңғы сауығу кездерінде түзілу үрдістері басым болады.

Жүрек-қан тамырлар жүйесіндегі инфекциялық процесс патогенезі
су мен электролиттер алмасуларының бұзылыстары
қышқылдық-сілтілік үйлесімнің бұзылыстары
қан құрамы мен оның қасиеттерінің өзгерістері
миокардта қан айналым өзгереді
кардиомиоциттердің мембраналары мен ферменттік жүйелерінің бүліністері жүректің энергиямен қамтамасыз етілуінің бұзылысы
жүйкелік-сұйықтық реттелістерінің бұзылысы
Қан тамырларының өзгерістері дамиды.
жүрек аритмиясы;
коронарлық қан айналым жеткіліксіздігі;
жүректе майда қан айналым бұзылуы;
жүрек қызметінің жеткіліксіздігі;
айналымдағы қанның дене мүшелері арасында қайта бөлініске ұшырауы
жүйелік қан айналымның жіті жеткіліксіздігі (коллапс, кардиогендік сілейме)
созылмалы жеткіліксіздіктері дамиды.

Жүйке жүйесіндегі инфекциялық процесс патогенезі
Жүйке жасушаларында су мен электролиттердің алмасуы бұзылады
Нейрондарда әрекеттік потенциал қалыптасуы өзгереді.
Бастапқы кездегі жүйке жүйесінің қозу үрдістерінің басым болуы
Сандырақтау, елес, ұйқы қашу, қобалжу, бас ауыруы
Артынан жүйке жүйесінде тежелу үрдістері басым түсуі
Көңіл-күйдің бей-жайлығы, ұйқы басу, ойлау қабілетінің төмендеуі

Тыныс жүйесінде инфекциялық процесс патогенезі
Тыныс алудың реттелуі өзгеруі
Өкпеде ауа алмасуы бұзылуы
Тыныс алу жиі және үстіртін болудан өкпе ұяшықтарында гиповентиляция
Тыныстық гипоксия
Ас қорыту жүйесінде ішек-қарын жолдарының қимылдық және сөлденістік қызметтері бұзылады, тәбет жоғалады. Бауырдың уытсыздандыру қызметіне ауыр жүктеме түседі.
Бүйректе несеп сүзілуі және оның сыртқа шығарылуы өзгереді. Бұл көрсетілгендердің барлығы көпшілік жағдайларда организмге жұққан жұқпаның түрлерінен тікелей байланысты болады.

Инфекциялық ауру сатылары
Ұзақтығы бірнеше сағаттан (жіті ішек жұқпаларында) бірнеше жылдарға дейін (ЖИТС) созылады. Бұл кезде аурудың ешбір белгісі байқалмайды. Әйтіленімсіз сатысында организмнің ішкі ортасына микробтардың бейімделуі, белгілі ағзалар мен тіндерге жинақталып, өсіп-өнуі болады. Организмнің қорғаныстық күштері жұмылдырылады.
аурудың жалпылама бейспецификалық белгілері пайда болады. Дамыған ауруға тән белгілер әлі байқалмайды. Бұл кезде микробтардың өсіп-әнуі, олардың жасушаларды бүліндіретін ықпалдарымен қабаттасады. Эндогендік пирогендердің әсерлерінен қызба дамиды, қабынудың жіті фазасының нәруыздары түзіледі.
Айқындалу сатысында аурудың барлық әйгіленімдері айқындалады. Ағзалар мен тіндердің бүліністері болады.
Ауру науқастың сауығуымен, дерттің созылмалы түрге ауысуымен немесе адамның өлімімен аяқталады.

Бейспецификалық қорғаныс-бейімделу жолдары
терінің, шырышты қабықтардың т.б. тіндердің тосқауылдық және бактерияларды жоятын қызметтері;
нейтрофилдер мен макрофагтардың микробтарды жеп қоюы (фагоцитозы);
биологиялық сүйықтардың бактерияларды жоятын немесе олардың өсіп-өнуін тоқтататын тетіктері (лизоцим, пропердин, лактоферин, лизиндер, интерферондар, комплемент құрамбөлшектері т.б.);
рефлекстік қорғаныстық серпілістер (түшкіру, құсу, жөтелу, шырыш шығару) - жатады.

Спецификалық қорғаныс-бейімделу жолдары
Макроорганизмді қорғаудың нақты механизмдері иммундық жүйенің қатысуымен жүзеге асырылады және дамып келе жатқан инфекциялық процессте оны қорғаудың ең тиімді механизмдері ретінде қызмет етеді. Микробтардың құрамында әртүрлі бөгде антигендік детерминанттар бар екені белгілі, оларды макроорганизмнің сау иммундық жүйесі танып қана қоймайды, сонымен қатар жоюға тырысады. Микроорганизмдердің адам ағзасына енуіне жауап ретінде жасушалық және гуморальдық механизмдердің қатысуымен иммундық жауап қалыптасады. Ағзада жасушадан тыс көбейетін микробтардың енгізілуіне жауап ретінде гуморальды иммундық жауап негізінен қалыптасады, ал макроорганизмге жасушаішілік жолмен көбейетін микробтардың енуіне негізінен жасушалық иммундық жауап дамиды. Инфекцияланған организмде пайда болатын экзотоксиндер (сіреспе, дифтерия, газ гангренасы кезінде) уақыт өте келе пайда болған антитоксиндермен (спецификалық антиденелер) бейтараптандырылады. Осыған байланысты токсиндердің патогендік әсері әлсірейді және жоғалуы мүмкін. Вирустардың ағза арқылы гематогендік таралуымен (қызылша, полиомиелит, паротит) негізінен жүйелі гуморальды жауап қалыптасады, ал вирустардың жасушаішілік көбеюімен, саңырауқұлақ аурулары сияқты, негізінен жасушалық иммунитет белсендіріледі. Микробтардың инъекция орнында көбеюі (мысалы, тұмау) жергілікті иммунитеттің механизмдерін тудырады (iga қатысуымен). Кейбір жұқпалы қоздырғыштарға жауап ретінде қысқа мерзімді иммунитет, басқаларында — қысқа, үшіншісінде — ұзақ немесе өмір бойы дамуы мүмкін екендігі дәлелденді. Бұл патогеннің түріне, оның кіру қақпасына және таралу және колонизация жолдарына ғана емес, сонымен қатар макроорганизмнің иммундық жүйесінің күйіне де байланысты.

Инфекциялық процессті емдеу негіздері

Қорытынды
Инфекциялық процесс - бұл макроорганизмнің микроорганизмдермен өзара әрекеттесуі кезінде пайда болатын типтік патологиялық процесс. Жұқпалы аурулар таралуы бойынша жиі кездесетін аурулар тобында жетекші орын алады. Патогендік микроорганизмдер тудыратын аурулардың үлесінің ұлғаюымен қатар, шарттыпатогендік бактериялар мен бұрын белгісіз инфекциялық қоздырғыштар (АИТВ, арбовирустар, приондар және т.б.) тудырған жұқпалар саны қарқынды өсуде. Туберкулез, тұмау, жедел және созылмалы респираторлық, ішек және тері ауруларының жиілігі артуда.
Жұқпалар сезімтал организм мен микробтардың өзара әсерлерінен дамиды. Жұқпалы аурулардың, басқа аурулар сияқты, өздерінің себепкер ықпалдары мен даму жолдары болады. Олардың дамуында сырттан енген жұқпаларға қарсы тұтас организмнің, жүйелердің, ағзалар мен тіндердің және жасушалардың деңгейлерінде қорғаныстық тетіктері қосылады. Бұл тетіктер жеткілікті болғанда организм жүқпалардан нәтижелі қорғанып, сырқаттану болмайды немесе ол жеңіл түрде ғана болады. Ал, олар жеткіліксіз болғанда ауыр жұқпалы аурулар дамиды.